Lucia Ravenstein

Beleving  Bezieling Bezinning
 

Voorwoord

Na enkele maanden sloeg er een vonk over . . .


Het herbestemmen van een monument vraagt een zorgvuldige benadering. Er ontstaat een loyaliteit naar het verleden en de totstandkoming, met alle emotionele verbindingen die nog steeds voelbaar zijn. Een herbestemming hoeft geen breuk met het verleden te betekenen . . .

Door de beweging die op gang kwam, nadat bekend werd dat de Luciakerk niet meer de moederkerk van de regio zou blijven, werd duidelijk hoe zeer het lot van het monument de bevolking van Ravenstein en overige belangstellenden aan het hart lag. Door dit proces werden, naast angst, ook verbroedering en verbinding opnieuw met elkaar bekrachtigd. De Luciakerk bracht onverwachts veel mensen letterlijk om de been en zij werd weer een gedragen centrum van de gemeenschap, meer dan de laatste jaren mogelijk voelbaar was in de leeggeraakte kerkbanken.

In die verbinding ligt het zaadje van de toekomst voor Lucia te wachten om te (ont)kiemen. Het is de wens van velen dat de Luciakerk een toegankelijk huis blijft waar alle mensen kunnen samenkomen, verbinding maken en elkaar ontmoeten, het leven in al zijn facetten. 

De vorm waarin deze ontmoeting kan plaatsvinden zou in harmonie moeten zijn met het historisch erfgoed. Het interieur van de Luciakerk zou herkenbaar en zo onaangetast mogelijk behouden moeten blijven. Toch kan een transformatie niet worden voltooid zonder offers, soms pijnlijk, soms logisch en begrijpelijk. Alles wat de transformatie gaat inhouden moet dienstbaar zijn aan de instandhouding van het monument, dat blijft de primaire doelstelling.


Frans van Haeren   

Cor Strik     

Patricia Reijkers